Het leuke van vroeg op vakantie gaan is het feit dat je iedereen al weken voordat de zon begint met schijnen kunt tergen door heel hard te roepen dat je "nog maar drie weekjes hoeft!" Het vervelende is dat het na die drie weekjes nog heel lang duurt voor je je irritatiepraktijken weer in de praktijk mag brengen.

Mijn vakantie zit er dus alweer op, ruim drie weekjes USA met mijn man. Eerst een klein weekje in de Big Apple waar mijn doel was om zoveel mogelijk te kopen wat in Nederland stukken duurder is en natuurlijk om zoveel mogelijk te eten wat in Nederland stukken minder lekker is. Daarna een roadtrip langs de westkust waar we ons heel "Bonnie en Clyde" vervoerden per huurauto. Megasupermarkten, mooi kustlijnen, Alcatraz, dikke Amerikanen, cactussen, m&m's met pindakaas en na elke 100 meter een Mac Donald's, ik heb het allemaal gezien.

Ik ben dus getrouwd met de knapste en liefste man van het westelijk halfrond, dat is het niet. Ik heb die ring om m'n vinger en i'm proud of it. Ik ben zo trouw als een hond, ben nog nooit in de verleiding geweest om ook maar een kus op de wang van een andere man te geven maar toch soms vervloek ik mezelf want, zo blijkt, zelf in m'n dromen blijf ik trouw aan mijn eigen man.

Vannacht had ik een rendez vous met ene George Clooney. We kwamen elkaar toevallig tegen in de bar van een hotel en toen ik hem groette met een verleidelijke blik en een "Hello mr. Clooney" ontstond er een heerlijk flirtueus gesprek waarin ik enorm gevat en sexy uit de hoek kwam, wat mr. Clooney ook niet ontging. Hij bood me een drankje aan, ik at de olijf van het prikkertje uit zijn handen (ik lust geen olijven maar what the fuck, het is George Clooney) en zijn hand belandde op mijn knie…

Op datzelfde moment, alsof hij het wist, schoof mr. van Loon zijn goddelijke armen onder de mijne en bevond ik mij in een lepeltje lepeltje met mijn man en tegelijkertijd in een sexy rendez vous met mr. Clooney. Nu zou een combinatie van twee werelden in mijn beleving ook niet geheel verkeerd zijn maar nee, zelfs in mijn dromen moest ik mr. Clooney vertellen dat ik helaas getrouwd ben en dus "Nee hoe verleidelijk ook, ik kan helaas niet mee gaan naar je superdeluxe hotelkamer waar je me aardbeien met champagne zal gaan voeren in de jacuzzi. Bedankt voor de gezelligheid, ik ga nu naar huis."

Mr. Clooney kreeg wel een kus op de wang maar meer zat er niet in, zelfs niet in mijn dromen…  

Dat ik niet ben geboren in een land waar dikke billen en benen het ideaalbeeld zijn
            Chinobroeken
     Dat politieagenten je een prettige dag wensen nadat ze je een boete van 160 euro hebben gegeven 
        Idols, X factor, Popstars, The Voice en meer van dat soort rommel
Nederlandse jongens die net zo slecht Nederlands proberen te spreken als hun Marokkaanse vrienden
    Moeders die in het openbaar tegen hun baby koeren, terwijl ze dondersgoed weten dat het kind in kwestie er geen reet van snapt
                   Dat mensen altijd vragen waarom ik zo jong getrouwd ben
    Haantjesmannen die denken dat de wereld aan hun voeten ligt
        Dat ik niet meer de idealen heb van toen ik 12 was
Dat ik waarschijnlijk nooit een boek zal schrijven hoewel dat wel mijn droom is
           Dat ik geen onbetaald verlof op kan nemen om 3 maanden te gaan reizen
    Mensen die stinken en dat zelf niet door hebben 
                                    Vergaderingen
     Dat iemand een deuk in mijn bumper maakte en geen briefje achterliet

                    ……………………………………

                        Wat vind jij stom?

Zoals jullie misschien wel wel weten werk ik op kantoor. Nu is werken op een kantoor over het algemeen best saai. Je zit achter je bureautje dat je een beetje hebt opgeleukt met foto's van feestjes en lieve mensen zodat je weet dat je niet alleen maar een saaie typmiep bent. Je bent standaard gekleed in zwart en/of grijs omdat dat zo lekker zakelijk is en je staat elke dag in dezelfde file met dezelfde mensen.

Bij óns op kantoor daarentegen is het altijd lachen, gieren, brullen. Dat komt voornamelijk omdat we allemaal dezelfde slappe humor hebben, een beetje van het niveau; debiteuren,crediteuren.

De klassieker allertijden is die van mijn collega C. waarbij hij mij naar de keuken riep en ik daar een kiwi met twee roerstaafjes eronder zag liggen. Collega C. zei alleen maar; :"Skiwi" waarna ik vervolgens drie uur roodaangelopen en naar adem happend op de grond lag. Tja wat kan ik zeggen, we zitten op één lijn.

Afgelopen week hebben wij elkaar betoverd met een pen door om het hardst spreuken uit Harry Potter te roepen en vervolgens de uitwerking zo goed mogelijk proberen uit te beelden. Ik ben ontploft, verstijfd en omgegooid en ik heb daarnaast vooral heel veel gelachen.

Tijdens de lunch gaat het altijd over piemels of klapkutten, stukjes opvoeren is onze tweede natuur en de one-liners zijn niet van de lucht wanneer er een vreemd type binnenkomt; "Dat is er één van het kaliber; stront krijg je er makkelijker af dan lippenstift."

Wat we vooral allemaal heel goed kunnen is lachen om onze eigen flauwe grappen. Zo had ik vanmorgen erg veel lol om mezelf toen ik een reactie kreeg van ene Tuba. "Ik ben Tuba, ik werk voor Luba en ik ga op vakantie naar Cuba!" Hahahahaha..

Ach ja wat kan ik zeggen… je had erbij moeten zijn.

Wat er in mij gevaren is mag Joost weten, aangezien ik in mijn directe omgeving geen Joost ken en ik niet verwacht dat een vreemde Joost zo maar zou weten wat er met mij aan de hand is, ben ik bang dat we er niet achter gaan komen.

Ik ben sportief geworden.. en ik denk dat het echt waar is!

Drie maanden geleden kocht ik 2 dvd's, één van Carlos Lens (je weet wel, die leuke neger van Linda de Mol) en één van een Duitse chick die mij wat Pilates zou bijbrengen. Na vele uurtjes op mijn blauwe matje te hebben doorgebracht met Carlos en vervolgens ook nog mijn powerhouse te hebben ontdekt met de Duitse chick (Ja ik maak graag overal porno van) heb ik vanmorgen het hoogtepunt der sportiviteit bereikt. Ik kan er niets aandoen, het was echt een hoogtepunt.

Vanmorgen lag ik met mierentietjes, letterlijk en figuurlijk (ik wacht nog altijd op een gratis uitnodiging van dr. Schumacher) al om 7.00 's morgens in het zwembad naast mijn werk. Om fucking 7 uur 's morgens! In februari! In bikini! En ik vond het leuk! Ja mensen, normaal sterf ik duizend doden als ik ook maar iets sportiefs doe, maar dit vond ik dus echt leuk!

Natuurlijk interesseert het jullie enorm wat de historie is voorafgaand aan dit heuglijke feit. Dat zit zo, mijn nieuwe collega L. en ik wilden allebei een sportmaatje, en een maatje 36, maar dat terzijde. Aangezien collega L. in Teringermeer woont en ik in Kuttemerhoek was dat niet bepaald handig, tenzij… we vóór het werk zouden gaan zwemmen bij het zwembad om de hoek! Na nog 2 collega's enthousiast te hebben gemaakt terwijl een zelfde aantal geschokt naar hun voorhoofd wees lagen wij vanmorgen gevieren in het zwembad. Om 7.00 sharp trokken wij 20 baantjes. Als gevolg waren we hyperactief om 8.00 en riepen we de hele dag naar elkaar dat we zo mega sportief waren. High fives included.

Misschien is het omdat ik de Secret heb gelezen en heb geleerd dat wanneer je bepaalde gedachten denkt je meer van dat soort gedachten aantrekt maar het heuglijke feit wil dat mijn beste vriendinnetjes en ik vandaag ook nog eens hebben besloten dat wij gaan starten met yoga!

Yoga, Pilates, Workouts met Carlos, zwemmen, harlopen het houdt niet op! Ik ben werkelijk waar de Inge de Bruijn van de lage landen geworden (zonder de lelijke kaak en mannelijke schouders) Het grootse voordeel is en blijft dat ik als ik zo doorga deze zomer eindelijk strak in mijn bikini zit. En strak in bikini, dat is toch wel het hoogst haalbare voor elke welwillende vrouw op deze aardkloot. Al schreeuwen we om het hardst dat we president van Amerika willen worden en enorm gemotiveerd zijn om carriére te maken, in bed met manlief is die cellulitus is toch iets waar ik vaker wakker van lig dan van de kredietcrisis. 

Wordt vervolgd…

Wat er in mij gevaren is mag Joost weten, aangezien ik in mijn directe omgeving geen Joost ken en ik niet verwacht dat een vreemde Joost zo maar zou weten wat er met mij aan de hand is, ben ik bang dat we er niet achter gaan komen.

Ik ben sportief geworden.. en ik denk dat het echt waar is!

Drie maanden geleden kocht ik 2 dvd's, één van Carlos Lens (je weet wel, die leuke neger van Linda de Mol) en één van een Duitse chick die mij wat Pilates zou bijbrengen. Na vele uurtjes op mijn blauwe matje te hebben doorgebracht met Carlos en vervolgens ook nog mijn powerhouse te hebben ontdekt met de Duitse chick (Ja ik maak graag overal porno van) heb ik vanmorgen het hoogtepunt der sportiviteit bereikt. Ik kan er niets aandoen, het was echt een hoogtepunt.

Vanmorgen lag ik met mierentietjes, letterlijk en figuurlijk (ik wacht nog altijd op een gratis uitnodiging van dr. Schumacher) al om 7.00 's morgens in het zwembad naast mijn werk. Om fucking 7 uur 's morgens! In februari! In bikini! En ik vond het leuk! Ja mensen, normaal sterf ik duizend doden als ik ook maar iets sportiefs doe, maar dit vond ik dus echt leuk!

Natuurlijk interesseert het jullie enorm wat de historie is voorafgaand aan dit heuglijke feit. Dat zit zo, mijn nieuwe collega L. en ik wilden allebei een sportmaatje, en een maatje 36, maar dat terzijde. Aangezien collega L. in Teringermeer woont en ik in Kuttemerhoek was dat niet bepaald handig, tenzij… we vóór het werk zouden gaan zwemmen bij het zwembad om de hoek! Na nog 2 collega's enthousiast te hebben gemaakt terwijl een zelfde aantal geschokt naar hun voorhoofd wees lagen wij vanmorgen gevieren in het zwembad. Om 7.00 sharp trokken wij 20 baantjes. Als gevolg waren we hyperactief om 8.00 en riepen we de hele dag naar elkaar dat we zo mega sportief waren. High fives included.

Misschien is het omdat ik de Secret heb gelezen en heb geleerd dat wanneer je bepaalde gedachten denkt je meer van dat soort gedachten aantrekt maar het heuglijke feit wil dat mijn beste vriendinnetjes en ik vandaag ook nog eens hebben besloten dat wij gaan starten met yoga!

Yoga, Pilates, Workouts met Carlos, zwemmen, harlopen het houdt niet op! Ik ben werkelijk waar de Inge de Bruijn van de lage landen geworden (zonder de lelijke kaak en mannelijke schouders) Het grootse voordeel is en blijft dat ik als ik zo doorga deze zomer eindelijk strak in mijn bikini zit. En strak in bikini, dat is toch wel het hoogst haalbare voor elke welwillende vrouw op deze aardkloot. Al schreeuwen we om het hardst dat we president van Amerika willen worden en enorm gemotiveerd zijn om carriére te maken, in bed met manlief is die cellulitus is toch iets waar ik vaker wakker van lig dan van de kredietcrisis. 

Wordt vervolgd…

Het was een sombere maandag. De wolken waren grijs en de mevrouw op de radio zei dat het nog wel even zo zou blijven. Ik, je tante, zat in de auto met mijn neus diep in m'n sjaal gedoken en was onderweg naar mijn werk. Ik was eigenlijk nog een beetje moe en had niet zoveel zin om te werken, stiekem was ik een beetje chagrijnig.

Op deze maandag besloot jij, de kleine schopper in mijn zus haar buik, de wereld niet langer op je te laten wachten. Jij dacht, mijn papa en mama en vooral mijn grote zus hebben lang genoeg moeten wachten, ik zal deze maandag even opfleuren.

Je grote zus, die dacht dat ze nog drie nachtjes moest slapen voor je kwam, lag nog te slapen en ze droomde vast al over jou, want toen ze eenmaal haar oogjes open deed kon ze niet wachten om je te komen knuffelen, ze was zo benieuwd! Je oma sprong drie keer in de lucht omdat ze zo blij was dat jij er eindelijk was en ik, je tante, was meteen niet meer chagrijnig en ging meteen met je oom Martin bellen om hem het goede nieuws te vertellen.

Ik heb van je zus, je mama en je oma al gehoord dat je heel erg schattig bent en dat je veel op je grote zus lijkt.

Januari is kak! Zo dat is eruit.

Waarom? Omdat in januari al die kutkerstkilo's er weer af moeten, wat me ten eerste chagrijnig maakt, ten tweede hongerig en ik blijf maar denken; "Goh Annemiek waarom moest je ook alweer 3 keer per week uit eten in december?" Ook nog dom dus..

In januari zijn er zeker weten de meeste files, en files zijn kak! Al die kantoorkutten en pikken die precies als ik naar huis wil ook naar huis willen. Daar zit je dan met je goede gedrag in je auto die goor is van de pekel en bovendien heb je het koud en heb je honger, autodrop zit er niet in in januari want in januari zijn we drastisch aan de lijn.. kak dus!

In januari duurt het nog takkelang voordat je eindelijk met vakantie mag, eindelijk even uit dat keurslijf, even op een strandje vertoeven met je liefje, voordat je weer lekker elke dag in de file naast al die andere kantoorkutten op weg bent naar je saaie bureau met die lelijke pisgele muren.

In januari zijn de dagen kort en ben ik al lang weer toe aan lente. Ik ga van huis in het donker en ook weer terug.. juist ja.. in het donker. Om vervolgens niet lekker te eten (aan de lijn) en weer te gaan slapen met een hongergevoel waar Sonja Bakker waarschijnlijk erg blij van zou worden. Om 6 uur gaat die klotewekker weer en denk ik … juist ja… KAK!

De weekenden in januari? Die zijn ook kak! We hebben geen geld om iets leuks te doen omdat ik perse duur wilde doen met kerst, kleding kopen om de kakmaand een beetje op te vrolijken zit er ook niet in want we vallen af dus dat is zonde, uit eten kan niet want 'KAK!' aan de lijn en dan zit er dus nog maar één ding op om deze kakmaand door te komen..

Neuken voor je vaderland en zorgen voor veel endorfine om die verschrikkelijke kakmaand door te komen!

Vriendin L. schreef een stukje over goede voornemens, zoals elk jaar moet ik ook in december even het afgelopen jaar overdenken. Met op de achtergrond de top 2000 denk ik aan het afgelopen jaar.

2010 was een goed jaar. Het was het jaar waarin ik mevrouw van Loon werd, het jaar waarin ik mijn grote liefde de eeuwige trouw beloofde, waarin ik voor hem stond in mijn witte jurk, een mooie ring om mijn vinger geschoven kreeg en 'Ja' zei. Een 'ja' die ik heel vaak geoefend heb voordat ik hem echt mocht uitspreken.

Na onze prachtige trouwdag volgde een mooie reis naar Afrika waar ik, zoals vriendin L. dat zo mooi kan zeggen, met mijn vinger door het rode zand ging en een soort oergevoel ervaren heb. Het item 'Slapen in een uberdeluxe hotelkamer' kan van mijn bucketlist worden geschrapt. Evenals het 'back to basic' gaan. Van een tentje bij de masai waarbij nachtelijk plassen gevaarlijk was (vanwege de hyena's) tot een privézwembad en een dakterras met hottub en bed, ik heb het meegemaakt. Net als al die prachtige natuur en alle dieren die je nieuwsgierig aankijken om vervolgens gewoon weer lekker verder te gaan met waar ze mee bezig waren. De armoede was confronterend, kindjes in versleten kleren in een zanderige omgeving zijn nooit goed voor je gemoedstoestand, maar alle kindjes bleven wel lachen en pakten je hand omdat ze 'witte mensen' nog altijd interessant vinden.

2010 was helaas ook het jaar waarin mijn allerliefste collega M. een andere uitdaging vond en mij alleen liet met mannelijke collega J., die heel hard zijn best doet om mijn humor te begrijpen en mij met rust te laten als het die tijd van de maand is. Collega M. is vervangen door collega L., iemand waarmee er binnen twee weken al een klik was en waarmee ik nu net zo hard lach als met collega M. En die net als ik enorme chocoladecravings heeft in die tijd van de maand.

Het nieuwe jaar zou weleens heel spannend kunnen worden. Misschien gaan manlief en ik een huis kopen, een echte hypotheek betalen en echt volwassen worden. Ook zijn er weer mooie reizen in het vooruitzicht, als het goed is de eerste al in februari. In 2011 wordt ik ook weer tante, van het broertje van Isabel. 2011 is ook het jaar waarin ik met mijn twee liefste vriendinnetjes een citytripje ga maken, iets wat sinds ik met M. ben al niet meer is voorgekomen.

Voornemens zijn er natuurlijk ook. De kilo's die er weer aan zitten na een zomer met veel prosecco en lekkere hapjes, de huwelijksreis en de kerstetentjes moeten er weer af. Ook stoppen met roken is weer van de partij, en dit keer ga ik niet weer beginnen op vakantie. Het gemiddelde moet ook in het 8e jaar van mijn samenzijn met M. weer op peil gehouden worden en we gaan net als in de voorgaande jaren weer keihard het leven vieren. Met reisjes, met avondjes in de kroeg, met dagjes relaxen in de sauna maar ook met avondjes onder een dekentje op de bank. Met mijn vriendinnetjes, vrienden, met familie en met mijn lieve collega's maar vooral met mijn prachtige man.

Want ook in 2011 blijft mijn mr. Big 'absofuckinglutely' de mooiste en liefste man op aarde.

Oké, mijn nieuwe collega L. is een leuke meid. Lief, gezellig, leuke babbel en een mooi smoelwerk, maar dit gaat me boven de pet.

Afgelopen vrijdag was collega L. lichtelijk van haar stuk van een man die binnen kwam lopen op zoek naar een leuke baan. "Mijn droomman kwam net binnenlopen, ik moest er van stotteren!" zei ze toen ik terug kwam van mijn pauze. Lachen, gieren, brullen dus. We maakten wat grapjes over en weer: "Bel hem op en vraag zn nummer!" hahaha.

Gisteren, wederom in mijn pauze. Belde collega L. de man van haar dromen even op om te vertellen dat wij geen openstaande functies hadden waar hij voor in aanmerking kwam. Vraagt hij of ze een keer met hem wil afspreken! Mijn geloof in liefde op het eerste gezicht was meteen hersteld, love is in the air dus. Collega L. is inmiddels verliefd, de mooie man ligt in haar bed en de eerste date/sleepover was binnen één dag geregeld.

Nu komen dit soort dingen bij ieder ander misschien, als je geluk hebt, één keer in je leven voor. Maar bij collega L. is dit aan de orde van de dag zo blijkt….

Vanmorgen namelijk kreeg Collega M. een mailtje van ene Herman, die zeer gecharmeerd was van mijn lieftallige collega L. met wie hij in de sneeuw een uurtje op de tram had gewacht. Hij stuurde haar een mailtje of ze een keer met hem wilde afspreken!

Ik weet niet wat collega L. voor magie op zichzelf heeft losgelaten maar er liep zojuist voor de derde keer een jongen met een begerige blik langs ons kantoor. Ik wacht op het mailtje waarin collega L. voor de derde keer de liefde verklaard krijgt door een onbekende man!

Ach ja, het vrijgezellenbestaan. Mijn man tekende vanmorgen een hartje in de sneeuw, daar moet ik het dan maar mee doen voor vandaag….