Zoals jullie misschien wel wel weten werk ik op kantoor. Nu is werken op een kantoor over het algemeen best saai. Je zit achter je bureautje dat je een beetje hebt opgeleukt met foto's van feestjes en lieve mensen zodat je weet dat je niet alleen maar een saaie typmiep bent. Je bent standaard gekleed in zwart en/of grijs omdat dat zo lekker zakelijk is en je staat elke dag in dezelfde file met dezelfde mensen.

Bij óns op kantoor daarentegen is het altijd lachen, gieren, brullen. Dat komt voornamelijk omdat we allemaal dezelfde slappe humor hebben, een beetje van het niveau; debiteuren,crediteuren.

De klassieker allertijden is die van mijn collega C. waarbij hij mij naar de keuken riep en ik daar een kiwi met twee roerstaafjes eronder zag liggen. Collega C. zei alleen maar; :"Skiwi" waarna ik vervolgens drie uur roodaangelopen en naar adem happend op de grond lag. Tja wat kan ik zeggen, we zitten op één lijn.

Afgelopen week hebben wij elkaar betoverd met een pen door om het hardst spreuken uit Harry Potter te roepen en vervolgens de uitwerking zo goed mogelijk proberen uit te beelden. Ik ben ontploft, verstijfd en omgegooid en ik heb daarnaast vooral heel veel gelachen.

Tijdens de lunch gaat het altijd over piemels of klapkutten, stukjes opvoeren is onze tweede natuur en de one-liners zijn niet van de lucht wanneer er een vreemd type binnenkomt; "Dat is er één van het kaliber; stront krijg je er makkelijker af dan lippenstift."

Wat we vooral allemaal heel goed kunnen is lachen om onze eigen flauwe grappen. Zo had ik vanmorgen erg veel lol om mezelf toen ik een reactie kreeg van ene Tuba. "Ik ben Tuba, ik werk voor Luba en ik ga op vakantie naar Cuba!" Hahahahaha..

Ach ja wat kan ik zeggen… je had erbij moeten zijn.